Sezonowość dominującym wyzwaniem europejskiej turystyki

Sezonowość to jedno z najważniejszych wyzwań stojących przed branżą turystyczną w Europie. Według danych Eurostatu, w 2025 roku aż 31,1 procent wszystkich noclegów w obiektach turystycznych Unii Europejskiej, czyli około 961 milionów, przypadało na dwa letnie miesiące – lipiec i sierpień. To zjawisko jest efektem łączenia warunków geograficznych, klimatycznych oraz czynników społeczno-kulturowych, takich jak wakacje szkolne.

Znaczące różnice między państwami europejskimi

Choć sezonowość występuje w całej Europie, istnieją duże zróżnicowania między krajami. Najsilniej sezonowość w turystyce dotyka państwa nad Morzem Śródziemnym i Czarnym. Chorwacja jest pod tym względem na pierwszym miejscu, gdzie aż 54,5 procent wszystkich noclegów koncentruje się w lipcu i sierpniu. Tuż za nią plasują się Bułgaria (43,4%) i Grecja (41,6%).

Z kolei kraje o bardziej rozwiniętej turystyce całorocznej oraz wszechstronniejszej ofercie turystycznej cechują się znacznie mniejszą sezonowością. Przykładem jest Malta, gdzie jedynie 21,9 procent noclegów przypada na dwa letnie miesiące, wskazując na bardziej równomierny rozkład ruchu turystycznego. Na kolejnych miejscach znalazły się Niemcy i Finlandia, obydwa z wynikiem około 24 procent. Polska z kolei odnotowuje 27 procent noclegów w tym okresie, co plasuje ją poniżej średniej unijnej.

Wykorzystanie sezonowości w krajach północnych